Sliema en St Julian's zijn waar de meeste pakkethotelbedden van Malta staan, waar de cruise-schip-architectuur zich concentreert, en waar bijna elke eerste bezoeker eindigt als ze een generieke zoekmachine hun accommodatie laten kiezen. Het eerlijke verhaal is dat dit niet het Malta is waar de meeste reizigers voor komen. Het is modern, middelhoog bebouwd, omzoomd met internationale restaurants, en heeft weinig van het kalkstenen karakter dat mensen naar het land trekt. Dat gezegd hebbende, het is de meest beloopbare, Engelssprekende, supermarkt-voorziene hoek van Malta, en een veervlucht van Valletta verwijderd. Als praktische uitvalsbasis voor een korte reis werkt het. Als de plek die je kwam bekijken, niet.
Als je een lijn trekt van Valletta noordoostwaarts langs de kust, steek je een kreek over en bevind je je meteen in Sliema. Vijf kilometer verder ben je in St Julian’s, en nog een kilometer verderop bereik je Paceville. Deze drie buurten lopen in elkaar over langs een bijna continue kustlijn en delen één identiteit: dit is het deel van Malta dat zichzelf bouwde voor de toeristische economie na 1990, in plaats van het deel waar de toeristische economie voor kwam.
De lokale bijnaam is “de moderne kust”, en de beschrijving is accuraat. Sliema was tot de jaren zestig een rustig kustdorpje. De Britse marine vertrok, de pakkethotels arriveerden, en het dorp veranderde zichzelf in een middelhoge residentiële en commerciële strip waar zeer weinig van het oorspronkelijke kalkstenen straatweefsel nog zichtbaar is. St Julian’s volgde, daarna Paceville ernaast. Het resultaat is de dichtste concentratie van hotels, appartementen, supermarkten en ketenrestaurants van het hele land, samengeperst in ongeveer 6 km² kust.
Dit is nuttige informatie. Als je naar Malta komt voor de tempels, het kalksteen, de stilte van Mdina, of Gozo, moet je hier niet slapen. Als je aankomt op een 22:00-vlucht, op zaterdag om 06:00 vertrekt, en je wilt een 7-Eleven die om middernacht open is, moet je dat wel.
Wat de moeite waard is om te zien
De promenade van Tigne Point in Sliema tot Spinola Bay in St Julian’s loopt langs ongeveer 3 km kust en is het oprecht goede ding aan deze regio. Het gebruikt wat er over is van de pre-ontwikkelingskalkstenen kustlijn. In de rots zijn kleine Romeinse en latere zoutpannen en zwembaden uitgesneden (de Sliema “rotsenbaden”), die nog steeds door locals gebruikt worden voor ochtendzwemmen. Loop het bij het eerste licht, rond 06:30, en je ziet hoe de kust eruitzag voordat de appartementenblokken achter je arriveerden.
Spinola Bay is de kleine hoefijzervormige haven in het hart van St Julian’s. De geschilderde luzzu-vissersboten meren daar nog steeds aan naast de speedboten, en de restaurants liggen aan de bocht. Locals eten bij een of twee ervan (Zest, Tarragon verderop om de hoek in San Ġwann), toeristen bij de rest. Het Love-beeld aan de kop van de baai (een “LOVE” in rode letters in Robert Indiana-stijl) is een veelgefotografeerde Instagram-plek. Een blik waard, geen stop.
De kapel van de Karmelietenzusters aan Tower Road in Sliema is klein, makkelijk te missen, en de aangenaamste pauze op de promenadewandeling. Gratis, de meeste dagen open.
Portomaso-jachthaven in St Julian’s is de high-end jachthaven, met de Hilton-toren erboven. De moeite waard om langs te lopen als je toch in de buurt bent, de busrit anders niet waard. De zeevruchtenrestaurants hier zijn correct en duur.
De Sliema-naar-Valletta-veerboot is het meest ondergebruikte bezit in deze regio. Hij vertrekt elke 30 minuten vanaf Strand Wharf, steekt in vijf minuten over naar Valletta, en kost €1,50 enkele reis (€2,80 retour). Vergeleken met rijden (20 minuten als de verkeersgoden genadig zijn, 45 zo niet) of de bus #13 (traag en vol), is het de voor de hand liggende keuze. Als je in Sliema slaapt en Valletta dagelijks bezoekt, wordt dit onderdeel van je routine.
Wat over te slaan
Paceville is de uitgaansstrip, direct ten noorden van St Julian’s. Het is dicht gepakt met clubs, drankdeal-pubs, fastfoodtenten en het soort vrijgezellenfeesttoerisme waar het Malta-toerismebureau liever niet op focust. Van ongeveer 22:00 tot 03:00 is het luid, plakkerig, voornamelijk onder de 25, en bijna geheel Brits en Italiaans. Er is niets mis met gaan als dat de avond is die je wilt, maar lees de kamer voordat je een hotel binnen gehoorsafstand ervan boekt. Alles wat gelabeld staat als “Paceville-grenzend” betekent “luidruchtig tot 04:00”.
De ketenrestaurants langs Bisazza Street in Sliema (de gedeeltelijk autovrije commerciële ruggengraat) zijn precies wat ze lijken. Hard Rock, T.G.I. Fridays, de Maltese middenklasse-klonen. Als je hier een of twee avonden bent, eet dan bij een van de kleine lokale plekken verder van de promenade (Capo Crudo voor rauwe vis, Ta’ Kris voor Maltese huisgemaakte keuken).
De Sliema-stranden zijn geen stranden in de zin die de meeste reizigers verwachten. Het “strand” is het kalkstenen rotsplatform langs de promenade. Mensen zwemmen ervan, soms via smalle betonnen ladders in de rots, maar er is geen zand en zeer weinig schaduw. Als je een Maltees zandstrand wilt, rijd dan 25 minuten naar het noorden naar Mellieħa Bay.
In- en uitstappen
Sliema en St Julian’s zijn uitzonderlijk goed verbonden voor Malta. Je kunt bijna overal op het hoofdeiland komen met één bus.
- Naar Valletta: de veerboot vanaf Sliema Strand Wharf, elke 30 minuten, €1,50, 5 minuten. Bus #13 rijdt ook de route en is nuttig wanneer de veerboot stopt wegens weer (wat af en toe in de winter gebeurt).
- Naar Mdina: bus #202 direct vanaf Sliema, ongeveer 50 minuten. Rijd als je een auto hebt (20 minuten buiten de piek).
- Naar de luchthaven: de X2 expressbus rijdt vanaf St Julian’s, ongeveer 45 minuten, €2,50. Een Bolt is €15 tot €22 afhankelijk van de tijd.
- Naar Gozo: neem de X1-bus naar de veerhaven van Cirkewwa (ongeveer 90 minuten), dan de 30 minuten durende veerboot naar Mġarr.
Een huurauto hier is meer last dan hulp. Parkeren is oprecht moeilijk, de straten zijn smal en eenrichtingsverkeer, en het meeste wat je wilt doen (Valletta, Mdina, de luchthaven) is sneller per bus of veerboot. Als je een auto nodig hebt voor de rest van Malta, haal hem dan de ochtend dat je het gebied verlaat op.
Waar te slapen
Appartementen wegen zwaarder dan hotels. De middensegment-appartementengebouwen langs Tower Road in Sliema (zeezicht, jaren negentig tot begin jaren 2000-vintage) zijn het praktische optimum voor €90 tot €140 per nacht in het tussenseizoen. De hotels aan zee (Hilton, Westin, Marina Hotel) zitten bovenaan het scala.
Vermijd:
- De straten direct achter de clubs van Paceville (Triq Santa Rita, Triq San Ġorġ, alles binnen 200 meter van het Bay Street-complex). Basgeluid draagt door betonnen muren.
- Binnenlandse appartementen die “Sliema-gebied” adverteren maar eigenlijk in Gzira of San Ġwann liggen. De wandeling naar de promenade is overdag prima, maar de straten zijn auto-verstopt en onaantrekkelijk.
Voor een langere vergelijking en genoemde keuzes zie de waar-te-slapen-pagina voor deze regio.
Hoelang te blijven
Eén nacht is genoeg als dit puur een transitbasis is rond een Valletta-gerichte reis. Twee nachten is logisch als je een rustiger slaapgebied wilt dan Valletta zelf en de veerboot als je dagelijkse woon-werkverkeer. Voorbij twee nachten en je besteedt je reis in het deel van Malta dat het minst op Malta lijkt.
De uitzondering is gezinnen met jonge kinderen die een zelfverzorgend appartement willen met een supermarkt beneden, een vlakke promenade voor wandelingen met de kinderwagen, en een korte bus naar de luchthaven. Voor dat gebruiksgeval zijn drie tot vier nachten hier redelijk.
De eerlijke alinea
Sliema en St Julian’s worden oneerlijk afgeschilderd door het soort reisschrijven dat elk gebied pittoresk of wild wil. Ze zijn geen van beide. Wat ze wel zijn is competente, moderne, beloopbare Middellandse-Zeekust met een betrouwbare Engelssprekende diensteneconomie en een snelle veerboot naar een van Europa’s beste kleine hoofdsteden aan de overkant van het water. Als je begrijpt wat je boekt, is dit een prima praktische uitvalsbasis. Als je hier boekte in de verwachting van Valletta of Gozo, boekte je het verkeerde eind van het eiland.
